STAN UMYSŁU

Podejmujemy je każdego dnia. Świadomie lub podświadomie. Być może nieświadomie. Odruchowo i mechanicznie. Wpływają na kształtującą się wokół nas rzeczywistość.  Decyzje. Pisząc kilka dni temu na temat konsekwencji wiedziałem, że myśl, którą chciałem wtedy uchwycić nie będzie w pełni wyrażona jeśli tylko napiszę o konsekwencjach. Aby tak było trzeba mi spojrzeć na to co jest na samym początku, wiele momentów przed konsekwencją. A więc decyzja.  Czym jest decyzja?  Skłaniam się ku refleksji, że jest ona jedną z najpiękniejszych manifestacji wolnej woli, choć zapewne dyskusyjnym pozostaje fakt, czy tak naprawdę jesteśmy wolni. Wielki wpływ na nasze istnienie mają zewnętrzne czynniki. Środowisko, w którym się wychowujemy. Być może zatem manifestacją wolnej woli będzie decyzja, która jest zgoła odmienna od tych, których oczekuje od nas środowisko. Manifestowanie bytu poprzez przyjęcie postawy nonkonformistycznej. Od zawsze kusząca dla mnie była postawa nonkonformizu czynnego. ...

  Tematem dzisiejszych rozważań będą konsekwencje.  Konsekwencje jako wynik podejmowanych decyzji. Każdego dnia, w każdej sekundzie naszego życia podejmujemy decyzje. Jedne podejmujemy świadomie, inne nie. Czasem być może automatycznie. Wiedzieni nawykiem. "Życie przeżywamy do przodu, ale rozumiemy do tyłu" jak mawiał Kierkegaard, wobec czego skutki podejmowanych przez nas decyzji możemy zauważyć dopiero z perspektywy upływającego czasu.  Czasem spotykam się z postawą negacji skutków. Choć może bardziej pasującym słowem byłoby "odrzucenie" i "zaprzeczenie". Gdy skutek decyzji nie jest taki jakiego byśmy sobie życzyli, to jesteśmy w stanie odrzucić i niepogodzić się z zaistniałą sytuacją. Akceptacja się wg mnie jest kluczem. Żyjąc w zgodzie z sobą potrzebujemy harmonii aby doświadczyć szczęścia. W przypadku negacji otaczającej nas rzeczywistości występuje dysharmonia. Zakłócenie. Takie, które powoduje, że nie czujemy się szczęśliwi.  Jedną jeszcze rzecz nap...

  Lata 90 w muzyce metalowej były ciekawe. To co narodziło się w latach 70-tych i dojrzewało w 80-tych wybuchło z całą swoją siła w latch 90-tych właśnie. Jest to zdanie moje własne, z którym każdy czytający te słowa ma prawo się nie zgadzać. Jako, że moje muzyczne dojrzewanie przypadło na końcówkę lat 90 niestety nie "załapałem się" na te epokowe momenty muzyczne. Przynajmniej nie na te wszystkie. Gdzieś pod koniec lat 80 w skandynawii zapanowało totalne szaleństwo na muzykę spod znaku rogatego. Kapele powstawały szybciej niż grzyby po deszczu. Na fali tego szaleństwo powstał zespół Treblinka, który początkowo swoją twórczością zachaczał o rejony black i death metalu. Zespół zmienił nazwę na Tiamat. W 1992 roku wydaje album pod tytułem Clouds, który zwiastuje zmiany. Zespół zaczyna swoją wędrówkę w kierunku poszukiwania własnej ścieżki. Już tutaj pojawiają się akystyczne wstawki (vide wstęp do "In a Dream"), klawiszowe pejzaże ("A Caresss of Stars") czy t...

  Świat, który nas otacza jest dynamiczny. Nie jestem do końca pewien czy jest to wynikiem zmiany, która zachodzi w społeczeństwie, czy być może zmianiając skalę na mikro, jest to tylko moja obserwacja, której uwarukowania leżą w środowisku. Dynamika ta nie pozwala często zauważyć drgań rzeczywistości. Szeptów egzystencji. A one w tle kołyszą... Biegnąc coraz szybciej w życie gonimy tak naprawdę nie wiem co. Marę. Gonimy, by nie zostać w tyle? Żyjemy szybciej oraz intensywniej. Czy uciekamy przed strachem? Czy uciekamy od siebie? Od własnej śmiertelności? Od świadomości że nie wystarczy nam czasu?  Tylko na co ma nam go nie wystarczyć? Na uciekanie od życia? Bo w tej całej niekończącej się gonitwie gubimy to, co w tym wszystkim zdaje się być walutą najcenniejszą. Gubimy możliwość smakowania życia takim jakim ono jest. Swego czasu moje rozumienie smakowania życia przeszło metamorfozę. Nie wiem czym było ono podyktowane. Być może niczym, a być może nadzieją iż okiełznałem własną...

W 1996 roku działo się wiele. Zarówno w Polsce jak i na świecie.  Działo się również w moim dotychczas młodym jeszcze istnieniu. W 1996 roku pojawił się Seba. Działo się to w sanatorium uzdrowiskowym  nr 3 w Ciechocinku.  Seba, który młodemu niewinnemu umysłowi zafundował porażająca jak dla mnie wtedy mieszankę muzyczną. Mój młody umysł znalazł się w matni bez wyjścia. Pojawił się bowiem dźwięk gitary używanej w sposób w jaki dotychczas nie było mi dane poznać. A być może i było, lecz nie był to jeszcze ten czas. Rok 1996 był tym czasem. Seba ze swoim odtwarzaczem kaset stał się muzycznym mentorem do którego pokoju wchodziłem niczym do świątyni. Tam na malutkiej drewnianej półce nad łóżkiem znajdował się zestaw kaset z muzyką, która sprawiła, że moja świadomość muzyczna nigdy nie była już taka sama. Mój natenczas muzyczny guru otworzył przede mną bramy do świata, z którego już nigdy nie wyszedłem. Mało tego, zanurzyłem się w nim i dałem pochłonąć bezpowrotnie.A na imię by...

  "Wolności moja śniłem, że wziąłem z Tobą ślub" Zostaliśmy wychowaniu w poczuciu poddania i wstydu. Wstydu wobec własnej natury i poddania wobec bóstwa, które niczym pasożyt żerują na nas w celu przetrwania. Pamiętam, że od czasów bycia bardzo młodym człowiekiem nie wystarczało mi " bo tak" jako odpowiedź na nęcące mnie pytania. Gdzieś w głebi mnie tkwiła ta niepokorna, rebeliancka świadomość bycia w opozycji do tego co widziałem.  Obserwowane obrazy uczęszczających na niedzielne msze ludzi, kłóciły się z tym co obserwowałem na co dzień wokół. Tych nieprzychylnych, nieuczciwych, zawistnych ludzi, dla których żródło szczęścia stanowiło to że komuś powinie się noga. Być może taki jest katolicyzm w polskiej postaci. Innego jako dziecko nie widziałem. Do dziś trapi mnie rozdwojenie jaźni tych, którzy potrafią złorzeczyć bliźniemu idąc jednocześnie ze złożonymi rączkami do komunii podczas mszy.  Katolicyzm wychowuje dwulicowe społeczeństwo. Im większy jego wpływ na życi...