wtorek, 27 lutego 2018

Eschatologicznie

Zastanawiałem się ostatnio nad tym jak bardzo nie jesteśmy w stanie uwierzyć we własne możliwości.
Tak, wiem dziwne to raczej przemyślenia, ale natchnęło mnie.
Czytałem coś gdzieś i tak sobie pomyślałem, że trzeba chyba przerzucić parę słow na bloga. Niebardzo nawet wiem, od czego zacząć.
Czytałem artykuł. Nie pamiętam już dokładnie o czym był. Jedno co utknęło mi w pamięci było to,  że autorka chętnie uzasadniała swoje twierdzenia Bogiem. Coś się stało, bo Bóg tak chciał, coś innego się nie stało, bo Bóg wie lepiej.
Szczerze mówiąć miałem kilka razy szansę na zderzenie się z takim podejściem, więc pewnie dlatego przeczytanie ów artykułu było tym punktem zwrotnym, w którym postanowiłem, że chyba uruchomię katalizator w postaci blogowiska :)
Zanim jednak podejmę próbę skonfrontowania się z tematem muszę jeszcze wyznać, że uważam, że jestem wierzący, bo może i pewnie ma to wpływ na moje rozumienie pewnych kwestii.

Pytanie pierwsze: "Czy aby napewno Bóg tak chciał?"
Zdaje mi się, że osoby używające takiego powodu do uzasadniania zaistniałych sytuacji nie umieją pogodzić się z faktem, że na życie składa się wiele różnorakich sytuacji z których na jedne mamy większy wpływ, a na inne mniejszy. Nieumiejętność lub może niechęć zrozumienia tego skutkuje rozpaczliwą w mojej opinii próbą uzasadniania zaistniałych chwil. Uzasadnienia takiego najczęściej używamy w momencie gdy umiera ktoś bliski. Być może nie od razu, bo chyba w pierwszym momencie pojawia się żal, smutek, niedowierzanie. Być może nawet złość w pewnym okresie. Później jednak przy próbie pogodzenia się z zaistniałą rzeczywistością rodzi się przeogromna potrzeba uzasadnienia. Jak można uzasadnić coś co przeczy logice? Np. gdy umiera dziecko? Tutaj pojawia się Bóg. Ponieważ nie jesteśmy go w stanie pojąć naszym rozumem, zatem i jego boskiemu planowi przypisujemy to czego wyjaśnić nie potrafimy.

Pytanie drugie: "Czy masz wpływ?"
To ważne pytanie. Chyba najbardziej denerwuje mnie fatalizm. Fakt wyrzekania się wiary we własną sprawczość. Bóg dał człowiekowi wolną wolę nie po to by przerzucał odpowiedzialność na Stwórcę, lecz by zakasał rękawy i wziął życie we własne ręce. Na wiele sytacji mamy mimo wszystko wpływ, choć być może tego nie zauważamy. Mamy nawet wpływ na wielkie sprawy. Choć często przekonujemy siebie nawzajem i utwierdzamy w przekonaniu, że nasz wpływ jest żaden to tak nie jest. Czy mam wpływ na wojnę. Mam. Historia postępu ludzkości, to historia odważnych wizjonerów, którzy byli przekonani o swoich racjach mimo swego osamotnienia uparcie dążyli do rozpowszechniania swoich poglądów i tez. Dzięki ludziom , którzy wiedzieli, że mają wpływ dziś Ziemia nie kręci się wokół Słońca, lecz odwrotnie.
Nie neguję, że istnieją sytuacje, na który mamy bardzo mały lub żaden wpływ, nie zmienia to jednak faktu, że często wszystkie klasyfikujemy w ten sposób
Czy mam wpływ na wojnę - mam. Mogę podjąć wiele decyzji, które w mniejszym lub większym stopniu zniekształcą obraz wojny. Mogę nie pójść do wojska. Mogę rozpowszechniać informacje o prawdziwym powodzie wojny. Mogę założyć organizację nawołującą do zaprzestania działań wojennych. Mogę w końcu pomóc komuś w dalekim zakątku naszego globu w różnoraki sposób.
Mogę również jak to miało miejsce ostatnio pod zdjęciami z ataku chemicznego w Syrii, w którym ginęli dzieci zamieścić emotikon z misiem roniącym łezkę, lecz raczej niewiele to zmieni (...).

Podsumowując.
Nie chcę wrzucać Bogu, o którym mówię, żę jest miłością wszystkiego co najgorsze i dla mnie niezrozumiałe.
Chcę za to podejmować wyzwanie.

"Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić, i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego."


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz